The lady sits writing.
0 notes
adrahasis-library:

The Waves, Virginia Woolf
The best of life is built on what we say when we’re in love. Believe me, you’ll remember all the silly things you’ve said; and you’ll find that your life has been built on them. It isn’t nonsense, it’s the truth, it’s the only truth. Virginia Woolf, from Night And Day (via violentwavesofemotion)
644 notes
Hoe de verbeten natuur maar doorgaat met steeds weer nieuwe variaties te verzinnen op het oeroude thema van rondingen, tieten en ballen, knipogen en kwinkslagen, enzovoort, afstammend van een aap die op een blauwe maandag uit zijn boom is gedonderd. Sindsdien leren we moeizaam op de blaren zitten, onmogelijk finaal te kalibreren. Tot pakweg ons dertigste zijn we bezig met leren lezen, schrijven, autorijden en menselijke relaties aangaan die iets meer op omhelzingen lijken dan op frontale botsingen, en zelfs dan blijven we met regelmaat de vangrail verkennen. Niettemin, ik ben de pakweg vier miljard jaar die het leven in onze genen heeft opgevouwen dankbaar omdat het toeval van de evolutie ons, onder meer, van monden met bloedrode stempelkussens heeft voorzien, waarmee we tal van lichtvoetige noodlotten bezegelen en onze tragische kluchten ten minste afdoende kunnen frankeren. Was er maar iemand die nog de tijd kreeg, voor het lijf in al zijn kamers de lampen dooft, op te schrijven wat het is, al was het maar: het stelt niet zoveel voor. Het is zo gebeurd.

(Source: commetombeunarbre)

5 notes
Ik bleef even staan. Als jij je alles herinnert, wilde ik zeggen, en als je echt net zo bent als ik, draai je dan, voordat je morgen vertrekt, of net als je op het punt staat om het portier van de taxi dicht te trekken en al van iedereen afscheid hebt genomen en er absoluut niets meer te zeggen valt, naar mij toe, alleen deze ene keer, en kijk me aan, net als toen, houd mijn blik vast en, al is het maar voor de grap of als iets wat op het laatste moment nog bij je opkomt, wat toen we nog samen waren alles voor me zou hebben betekend, en noem me bij jouw naam.
0 notes
anothermag:

We unearth five of Virginia Woolf’s most important inspirations as the new National Portrait Gallery exhibition opens: http://www.anothermag.com/current/view/3742/Virginia_Woolfs_Life_and_Vision_5_Key_Points
paintdeath:

Jan van Eyck
And in me too the wave rises. It swells; it arches its back. I am aware once more of a new desire, something rising beneath me like the proud horse whose rider first spurs and then pulls him back. What enemy do we now perceive advancing against us, you whom I ride now, as we stand pawing this stretch of pavement? It is death. Death is the enemy. It is death against whom I ride with my spear couched and my hair flying back like a young man’s, like Percival’s, when he galloped in India. I strike spurs into my horse. Against you I will fling myself, unvanquished and unyielding, O Death!
1 note
Here in the few minutes that remain, I must record, heaven be praised, the end of The Waves. I wrote the words O Death fifteen minutes ago, having reeled across the last ten pages with some moments of such intensity and intoxication that I seemed only to stumble after my own voice, or almost, after some sort of speaker (as when I was mad). I was almost afraid, remembering the voices that used to fly ahead. Anyhow, it is done; and I have been sitting these 15 minutes in a state of glory, and calm…. How physical the sense of triumph and relief is!… I have netted the fin in the waste of water which appeared to me over the marshes out of my window at Rodmell when I was coming to an end of To the Lighthouse.
1 note
iaintnobodyswhore:

Patti Smith captured by Bruce Weber
lalobatattoo:

Patti Smith
So long as you write what you wish to write, that is all that matters; and whether it matters for ages or only for hours, nobody can say.
0 notes