theme

Eine Elegische Liebeserklärung von Mahler nach Foucault
2"Voor mij hoeft de liefde niet meer te zijn dan een gastvrij soort onverschilligheid, een plek, een huis, een tuin, zijn buik wanneer hij slaapt of ligt te lezen, waar ik achter hagen of muren, of in de zachte kom tussen zijn ribbenkast en bekken beschutting vind tegen de gelijktijdigheid van alles en iedereen. Plaatsen, kortom, waar ik me mag ontdoen van de opgelegde hoogmoed voortdurend mezelf te zijn."
1"And so being young and dipped in folly I fell in love with melancholy."
1"Wie zo door liefde is verblind
zou zon en maan en sterren stelen
omdat zijn liefje vuurwerk aardig vindt."
5"

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

Dat was gheselscap goet ende fijn
Het sceen teen moeste ghestorven sijn

Nu bestu in den troon verheven
Claerre dan der zonnen scijn
Alle vruecht es di ghegheven

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

Nu bidt vor mi ic moet noch sneven
Ende in de weerelt liden pijn
Verware mijn stede di beneven

Ic moet noch zinghen een liedekijn
Nochtan moet emmer ghestorven sijn

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

"
0"Een kunstwerk van uitzonderlijke schoonheid geeft een tijdje de indruk het enige voorwerp te zijn - onmisbaar en waar. Hoe langer die tijd duurt, hoe mooier het is. Maar ik weet dat die tijd altijd eindig is."
3"Ik zou naar u mijn talen smeden en mijn gekrabbel krassen naar uw beeld."